Montessori Programı
3-6 Yaş Grubu Günlük Yaşam Ekinlikleri
Günlük yaşam etkinlikleri öz bakıma, çevrenin bakımına, zarafet, kibarlık ve harekete odaklanmıştır. Çocuğun yaşam boyu becerilerini geliştirmesine yardım eder. Koordinasyonu, konsantrasyonu, düzenin ve ardışıklığın kavranmasını ve öz güveni arttırır. Bunlar okul ve ev arasında bir bağ gibi hizmet eder. Günlük yaşam alanındaki materyaller çocuk için tanıdıktır. Bugün yaşamın ilk 6 yılının biçimlendirmesinin önemi yaygın olarak kabul edilmektedir. Bu zaman boyunca çocuk aile grubunun ve özel kültürünün tamamıyla bir parçası olur. Dili, tutumları, örf ve adetleri, değerleri içinde bulunduğu günlük iletişimle öğrenir. İlk 6 yılını destekleyici ve sevecen bir ortamda harcayan bir çocuk kendini sevmeyi ve dünyada güvende olmayı öğrenir. Ailesiyle ya da grubuyla katkı yapmanın zevkini paylaşan çocuk çaba harcamayı sever. Montessori günlük yaşam işleri aile içinde yapılan klasik işleri kapsar. Bu yaşam için eğitimde en önemli tek alandır. Günlük yaşam alanları çocuğun içinde yetiştiği kültüre bağlıdır fakat bununla sınırlı değildir. Günlük yaşam etkinlikleri genellikle 3 ana kategoriyi akla getirir: 1- Çevrenin bakımı: Toz alma, süpürme, masa temizleme, sandalye taşıma, materyalleri taşıma ve koruma, kapı açma ve kapama, kitapların kullanımı, pirinç parlatma, sofra kurma, servis yapma, sürahi ile fasulye dökme, sürahi ile su dökme, huni su ile aktarma, sünger ile su aktarma, maşa ile obje aktarma ve sınıflandırma, makas tutma, değişik şekil ve boyutta çizgi kesme, değişik figürleri kesme, bıçak tutma ve bıçak ile kesme, karton şeritleri örme, kağıt katlama, karton üzerinde örme, dosyalama, kalem açma, ataç kullanma, kopya çekme, giysileri yıkama, bahçede çalışma. 2- Kişisel bakım: Giyim çerçevelerinde bağlama, ilikleme, çıtçıt, kopça fermuar açma ve kapama, giyinme ve soyunma, kıyafet katlama, ayakkabı giyme, ayakkabı boyama, e yıkama ve kurulama, diş fırçalama, burun temizleme, saç bakımı, tırnak bakımı, yemek pişirme. 3- Zarafet ve kibarlık: Selamlama, tanışma ve tanıştırma, söz alma, yabancı kişilere yaklaşım, grup içinde konuşma, gezilerde davranışlar, özel günlerde davranış, yardımlaşma, sofra kurallarına uyma, yemek servisi, çizgi üzerinde serbest, parmak ucu, baş üzerinde sepetle, su dolu bardakla yürüme, sessizlik oyunu, lütfen ve teşekkür ederim gibi şeyler söyleme. Çocuk bu etkinliklerle bedenini ve aklını kullanmayı, konsantrasyonu, etkinlikleri tamamlamayı, başladığı şeyi bitirmeyi ve en önemlisi, ailenin ve sosyal grubun önemli işlerine katkıda bulunmayı öğrenir. Günlük yaşam etkinlikleri fiziksel, sosyal ve zihinsel gelişim için ön hazırlık sağlar ve daha sonraki akademik iş için başarılı olmaya yol açan çalışma alışkanlıklarını öğretir. Günlük yaşam çalışmaları, el-göz koordinasyonunun uygulanmasını, büyük ve küçük kasların kontrolünü, yürüme yeteneğini ve nesneleri kontrollü olarak taşımayı ve iyi tavırlarla hareket etmeyi sağlar. Bu etkinlikler çocuğun dikkatini kendi ilerlemesine ve gelişimine çeker. Konuşurken bir insanın gözlerine bakmayı, sabırla dinlemeyi, iyi tavırlarla düşüncelilik sergilemeyi, bir sosyal grupta çocuğun iyi karşılanmasına imkan vermeyi, mutlu olmayı ve diğerlerini mutlu etmeyi öğrenir. Temizlik, yemek pişirmek, cilalamak, giyinmek, kaşıkla dökmek, kesmek gibi etkinlikler çocuğa bağımsızlık kazandırırken, çocuğu yazı yazma işi içinde hazırlar. Bir çocuk yazı yazmaya başlamadan önce elinin ve vücudunun hazır olması gerekir. Günlük yaşam alanındaki etkinlikler daha sonra kullanmak için eli ve kolları güçlendirir. Tüm günlük yaşam materyallerinin doğrudan ve dolaylı amaçları vardır. Bu doğrudan ve dolaylı amaçlar birleştirilir. Çiçek düzenleme çalışmasının doğrudan amacı çocuğa materyallerle basit çiçek düzenleme sanatında ustalaşmasını sağlamakken, dolaylı amacı ise matematiktir. Çocuk sapın uzunluğunu seçilen vazoya göre kesmek için görsel olarak uzunluğu tahmin etmelidir. Çocuğun işe ilgisi, işi başarmak için maksimum çaba harcamasına sebep olur. Maksimum çaba konsantrasyonun, bağımsızlığın ve zekanın gelişmesi için anahtardır. Okul öncesi aşamasındaki günlük yaşam etkinlikleri çocuğun yaşadığı topluma katkı sağlayan bir üye olmasına izin verecek fiziksel ve psikolojik bağımsızlık için gerekli unsurları içerir. Günlük yaşam etkinliklerinin önemli bir parçası da yemek hazırlamaktır. Çocuğun çalışması için yemek pişirme ve yemek alanları düzenlenmesi önemlidir. Hepsinin hemen yapılması gerekli değildir. Çocuğa mutfakta alçak bir raf ya da bir çekmece vermek başlangıç olabilir. Yemek hazırlama materyalleri bir kesme tahtasını, güvenli bir bıçağı ya da mısır gevreği kaselerini ve kaşıklarını içerebilir. Bir tabure iyi bir ilk yatırımdır. Böylece çocuk çalışmak için tezgaha ya da lavaboya ulaşabilir. Hatta en iyisi eğer küçük bir masa ve sandalye olan bir oda varsa orada çocuğun yemek hazırlaması ve yemesidir. Sınıfta, çocukların günün herhangi bir saatinde yemek hazırlayabilecekleri bir alan ve nasıl çalışabileceklerini, bir diğer çocuğun kullanımı için nasıl temizleyeceklerini anlatan dersler olmalıdır. Cagle günlük yaşam etkinliklerinden birisi olan yemek hazırlamanın diğer müfredat alanlarıyla nasıl bütünleştirileceğine dair güzel bir örnek verir. Yemek hazırlarken çocuk hareket becerilerini kazanacak, uygulayacak ve bu becerilere incelik kazandıracaktır. Yemeğin güzel sunumu küçük motor becerileri geliştirecek ve görsel bir farkındalık yaratacaktır. Yemek hazırlarken öğretmen iyi beslenme kavramını tanıtacak, beslenme derslerinin verilmesiyle çocuklar sağlıklı beslenmeyi keşfedeceklerdir. Bir çok bilimsel kavram yemek hazırlama sürecinde öğrenilecektir: yemeklerin kökeni (bitki ya da hayvan), sıvı ya da katı biçimler, mevsimlik yemekler, besin zincirinin incelenmesi, botanik ve bahçe işleri. Her bir yemek hazırlama etkinliğinde, yemek pişirirken kullanılan ölçümler bütünün, parçaların ve kesirlerin keşfi bu süreci matematik etkinliklerinin bir parçası haline getirecektir. Yemeklerin, kapların / araçların, eylemlerin ve yemek hazırlama sürecindeki adımların isimleri ve doğru kullanımı dile katkı sağlayacaktır. Coğrafya ve kültürel çalışmalara da özel bir kültüre ya da bölgeye ait yemek hazırlama etkinlikleri gerçekleştirilecektir. Böylece yemek hazırlama bütünleştirilmiş müfredatın bir parçası olarak bir çok diğer dersi içine alacak şekilde genişleyecektir.
Duyusal / Geometrik Alan
Duyusal geometrik materyaller çocuğun 5 duyusunun incelik kazanmasına yardım eder. Çocuk boyut, biçim ve renk (örneğin pembe kule, silindir bloklar, renk tabletleri ile çalışarak), ses (ses silindirleri, çanlar), tat, doku (zımpara kağıdı materyaller, kumaş karşılaştırma) ve koku hakkında duyusal etkileri sınıflandırmayı çeşitlere göre ayırmayı öğrenir. Duyular incelik kazanırken, tüm materyaller çocuğun hareket koordinasyonunu ve kontrolünü geliştirmeye devam eder. Tüm materyallerin sunumuna tanımlayıcı kelimeler eşlik eder, doğru sözcük haznesi sağlar ve dil becerilerini zenginleştirir. 3 aşamalı dersler aracılığıyla çocuğa nesnelerin niteliklerini kıyaslamak ve tanımlamak için bilimsel sözcük dağarcığının bir başlangıcı verilir. Tüm duyusal materyallerde hatanın bileşik bir kontrolü vardır. Bu kontrol çocuğun çalışmasını kendisinin düzeltmesine izin verir.
Matematik, Geometri Becerileri
Çocuklar matematiğin, ağırlığın, sistemlerin, serilerin, zamanın, niceliklerin ve sembollerin görünüşleriyle doğal olarak ilgilenirler. Önce duyusal deneyimler ondan sonra kağıt üzerinde örnekler verilerek matematiksel zekanın beslenmesine yardım edilebilir. Sayı sayma, tasnif etme, nesneleri sınıflandırma, boyut ve renk serileriyle deneyler, tartmak ve ölçmek, bulaşık yıkamak gibi mantıklı adımlarla ardıl ev işlerini yapmak… bunlar matematiksel zekayı besleyen etkinliklerdir .
Montessori materyalleri, çocuğun matematik zekasını soyutlama kapısına doğru taşımasına fırsat verir. Montessori çevresinde matematik şevki, ilgiyi ve konsantrasyonu esinleyen en popüler konudur. Matematik kavramları, ilk olarak en basit biçimlerde sunulur. Duyusal deneyimler ve dolaylı hazırlanma aracılığıyla çocuk ölçer, kıyaslar ve analiz yapar. Bu beceriler çocuğun boyut ve nicelikleri ayırt etmesine yardım eder.
İlk Çocuklar Evi açıldığında çocuklar isteyene kadar onlara matematik öğretilmemişti. 3 -6 yaş çocukları ilköğretim sınıflarındaki matematik materyallerini kullanmak istediler ve bu kavramları öğrenmekte çok başarılı oldular. Böylece matematik 3-6 yaş çocuklar için Çocuk Evi’nin önemli bir parçası olmaya başladı.
3-6 yaş sınıfındaki çocuklar sayılar için nicelikleri ve sembolleri öğrenmeyi sever. Sıklıkla ondalık sistemle ve kesirlerle eş zamanlı olarak toplamayı, çıkarmayı, çarpmayı ve bölmeyi öğrenirler.
Bu işlerden hiç birisi çocuklardan talep edilmez, ancak yetişkin yada bir başka çocuk tarafından teklif edilir. Bir zamanda bir çocuğa sadece 1 tane materyal sunulur. Oturması ve dinlemesi istenen bir grup çocuğa nutuk çeken bir öğretmen yoktur. Çocuk bu işi seçer ve her adımını bir başka adıma geçmeye hazır olana kadar keyif ve şevkle tekrarlar. 3-6 yaş sınıfındaki her çocuk matematik materyalinin her parçasıyla uzmanlaşmaz, hatta çalışmaz. Çocuğa her etkinlik hazır oldukça tanıtılır ve onunla çalışmayı sürdürüp sürdürmeme seçimi verilir. Matematik ve geometri materyalleri pahalı olmak zorunda değildir. Bunlar karton küplerden , boncuk dizilmiş iplerden, bloklardan, fasulyelerden, duyuları aracılığıyla çocuğun kavramasına yardımcı olabilecek herhangi bir şeyden yapılabilir .
Çocuklar boyutları öğrenmek için önce gözlerini ve ellerini kullanırlar. Parçaları özel yerleriyle eşleştirirler, büyükten küçüğe, uzundan kısaya, kalından inceye parçaları düzenlerler. Sonunda çocuk nesnelerin ne kadar uzun ya da ince olduğunu bilmek ister. Nitelik kavramı, önce çocuğa elinde tutması için verilen nesnelerce öğretilir. Sayı sayma elin ve gözün kullanımını gerektirir (dokunma ve görme). Çocuk niteliği kavradıktan sonra sembol tanıtılır. Rakamların yazılması harflerle aynı yolla öğretilir, dokunma ve hareket kullanılır. Çocuk rakamları yazabildiğinde 4 temel matematik işlem öğretilir. Çocuk kendi problemlerini ve cevaplarını yazabilir.
Nicelik kavramı, sembol (rakam) tanıma, sayı sayma, ondalık sistemin hiyerarşik özellikleri, kare alma, küp alma, toplama işlemleri, çıkarma, çarpma, bölme ve kesirler somut materyallerle kapsamlı çalışma aracılığıyla geliştirilir. Çeşitli matematik materyalleriyle çalışma çocuk 4 yaşına yaklaşırken başlatılır. Materyallerle ilerleme yine sadece çocuğun ihtiyaçlarına ve yeteneklerine bağlıdır.
Burada matematik öğreniminde kullanılan materyallerin ve yöntemlerin bazılarına değinilecektir. Numaralandırma öğreniminde uzunluğu öğrenmede kullanılan blokların seti kullanılır. Bu çubuklar ardışık olarak birbirlerinde 10 cm kısadır ve her biri sırayla 10 cm’lik mavi ve kırmızı kısımlara ayrılmıştır. Çubuklar halının üzerinde karıştırılır. Öğretmen bir tanesini seçip, bölümlerini sayar ve çocuktan uzunluk olarak ona bir yakın olanı vermesini ister. Öğretmen çocuğun seçimiyle diğer çubuğu yan yana yerleştirir ve onların bölümlerini sayarak doğrular. Çocuklar bu yol ile zamanla parçaların her birinin ismini tayin etmeyi öğrenir: 1, 2,3….
Çocuk yazmayı biliyorsa rakamlar harflerin sunumuyla aynı yöntemle sunulur. Zımpara kağıdından kesilmiş harfler verilir ve 3 aşamalı sunumla (bu bir…..bana biri ver…….bu sayı nedir ?) öğrenilir. Harflerle olduğu gibi sayının izi takip edilir.
Nicelikle rakamların birliğinin oluşturulması için her biri beş bölmeye ayrılmış bir kutu kullanılır. Her bölmenin arkasına üzerinde rakam bulunan kağıt yerleştirilmiştir. Alıştırmada bölmede yazılı bulunan rakamla aynı sayıda nesneler yerleştirilir.
İlk aritmetik işlemlerin öğreniminde numaralandırma için kullanılan çubuklardan yararlanılır. İlk alıştırma kısa çubukları beraber yerleştirmedir. Kısa çubuklar birden başlayarak peş peşe alınır ve 9′dan küçük olan uygun uzun çubukların sonuna yerleştirilir. Şu komutlar kullanılır: biri al ve onu dokuza ekle; ikiyi al ve sekize ekle…..Bu alıştırmaların tekrarlanmasıyla çocuk yavaş yavaş teknik dili öğrenir: dokuz artı bir eşittir on, sekiz artı iki eşittir on, iki çarpı beş eşittir on. Sonunda eğer çocuk yazabiliyorsa artı, eksi, çarpı, eşittir işaretleri öğretilir. Toplama işlemini öğretildiği yolla çubuklar kullanılarak çıkarma işlemi öğretilir. Çıkarma işlemi sırasında ondan beşin çıkarılmasında, beş kaldığı, bu sonucun 10′un yarısı olduğu açıklanır ve ez uzun çubuk yarıya bölünür. Bu 10′un 2′ye bölünmesidir. 10′dan büyük sayılarda aynı yöntemle çubuklar kullanılarak öğretilir.
Kültürel / Evrensel Konular
M. Montessori kültürel / evrensel konuların müfredatını tasarlamıştır. Bu coğrafya, tarih, müzik, sanat, botanik, zooloji, dil ve matematik konularını içerir. Bir bütünün anlamlı bir parçası olarak bütün kültürel konuları kapsar. M. Montessori�nin eğitim için ilk amacı çocuğu zamanına, yerine ve kültürüne adapte olmuş bütünüyle gelişmiş bir birey haline getirmek; yarının vatandaşı yapmaktı. Kültürel konular çocuklara bütünlüğün bir kavrayışını verir. Örneğin coğrafya konusunda zımpara kağıdından yapılmış ve boyanmış küreler ve yap-boz haritalar çocuğun coğrafyayı anlaması için verilir. Daha sonra çocuk politik bölünmelerin isimlerini öğrenecektir. Çocuğun dünyayla ilgili farkındalığı arttırılır, doğru sözcükler ve gerçeklere dayanan bilgi öğrenilir.
Dünya
Çocuk yaşamının motor duyusal periyodundayken uzun sözsel açıklamalar verilmez, deneyim aracılığıyla açıklamalar tercih edilir. Bu yaşta duyusal anahtarlar denilen, kayalar, küreler, yap boz haritalar, toprak biçimleri, güneş, ay, gezegen, birkaç takım yıldız ve bulut biçimleri resimleri verilir. Bu dönemde küre önemli materyallerden birisidir. Bitki ve edebiyatın meydana geldiği ülkelere bakıldığında geçmiş ve şimdi buluşacaktır (lale Asya�nın dağlarından Hollanda yoluyla, İncil Ortadoğu�dan…). Arkadaşları posta kartı yolladığında ya da haberlerde farklı ülkelerden bahsedildiğinde, farklı bir ülkenin yemeği yendiğinde ya da müziği dinlendiğinde küreye başvurulabilir. Yap boz haritalar okyanusların ve kıtaların şekilleri tanıtılırken kullanılır. Çocukların ada, göl, yarımada, burun ve diğer kara-su biçimlenmelerini öğrenmeleri için kum ve çamurla bu biçimleri yapmalarından yararlanılır. Ekolojiyle ilgili sorumluluk kazanmak için uygun bir dönemdir. Ancak çocuklar bu yaşlarda dünyanın problemlerine odaklanamazlar. Onlara kayaların, kara parçalarının, okyanusların, bulutların, yıldızların, göllerin duyusal deneyimleri ve bunlarla yap boz haritalar aracılığıyla çalışmak için görsel ve dokunsal olanaklar sağlanır. Ondan sonra isimleri verilir. Bu deneyimlerin ve bilgilerin hepsi ileriki yaşlarda doğal ilgiye ve sorumluluğa neden olur. Dünya basit fizik ve kimya deneylerine özgü ilkelerle biçimlenmiştir. Bu dönem bir çok kelimenin ve açıklamanın dönemi olmadığı için çocuğa bu deneyler motor-duyusal bir yöntemle verilir. Çevreye çocuğun istediği kadar çalışabileceği basit materyaller yerleştirilir. Bu yolla ilerideki ilgiye yol açacak temel ilkeler öğrenilir. Bu yaştaki çocuklar her biri temel bir fiziksel kural için anahtar olan su, mıknatıs, pil, mum ve diğer gerçek fizik materyalleriyle oynamayı severler.
Sanat
Sanat yaşamın diğer unsurlarından ayrılmamalıdır. Sanat, yaşama yaklaşmanın, hareket etmenin, konuşmanın, bir evi okulu dekore etmenin, kitaplar ve oyuncaklar seçmenin bir yoludur. Çocuğa bir sanatçı olması öğretilemez, fakat onun, gözünün görmek, elinin uymak, ruhunun hissetmek için gelişimine yardımcı olunabilir. Çocuklar için her zaman ulaşabilecekleri çeşitli sanat materyalleri ve istedikleri zaman kesilmeden çalışabilecekleri yerler sağlanır. Çocuklar taklit etmeye teşvik edilmezler. Örneğin kille çalışırken çocuğa kili nasıl çıkaracakları, araçların nasıl kullanılacağı, basit şekillerin biçimlendirilmesi gösterilir, kitaplardaki ve müzelerdeki kil heykeller tanıtılır. Kille ne zaman çalışacağına ve ne yapacağına karar veren çocuktur. Bu tüm sanat etkinlikleri için geçerlidir. Şaheserlerin kopyaları her yaşta güzelliğin değerini bilmeyi sağladığı için resimler çocukların göz seviyelerine asılır. Gruplandırmak için sanat kartları sağlanır. Okulda geçici bir sanat sergisi, müze masası ya da rafı hazırlanabilir. Sınıftaki diğer tüm eşyalara dokunulabildiği halde bunlara aynen sergide, müzede olduğu gibi dokunulmaz. Çocukların özellikle ilgisini çeken sanatçıların çocukluk hikayeleri anlatılır.
Müzik
Şarkılar çocuğa duyguların ifade edilmesinin yolunu verir ve şarkı söyleme eylemi fiziksel bir salıvermedir. Ayrıca şarkı söylemek dil gelişimi içinde yararlıdır: yeni kelimeleri, şiirleri, tarihsel ve diğer kültürel bilgileri öğrenirler. Çocuklar için müziğin daima vücut hareketlerinin sonucu olduğunun farkına varmaları önemlidir. Çocuklar, doğal sesler olsa bile, müziğin insanlar tarafından ağzın, ellerin ve kolların çeşitli kasları kullanılarak üretildiğini anlalıdırlar. Nitelik, çeşitlilik, ses güzelliği ve farklı kültürlerin ilişkisi için hem dünyanın farklı ülkelerinden gerçek vurmalı enstrümanlar, hem de batıya ait klasik enstrümanlar tercih edilir. Bu yaştaki çocuklar zorluğunu göz önünde tutmadan enstrümanların tekniklerini öğrenmeye çok açıktırlar (piyano, keman gibi).
İnsan, Sosyal Bilimler
Coğrafya ve tarih çalışmaları yemek, barınacak yer, ulaşım araçları, giyim, çalışmak için gerekli ruhsal ve zihinsel ihtiyaçlar, oyun, ibadet gibi temel şeylerle ilgilidir. Erken yıllarda çocuklara coğrafya ve tarihe bir temel yaratması için somut örnekler, hikayeler, tüm dünyadan insanların resimleri verilir İlk dersler yaşadıkları yerden dolayı nasıl bir kültür geliştirdikleri konusundadır; Kuzeyde yaşayan bir grup insanın kıyafetleri, evleri, yemekleri ve ulaşımlarının Ekvator�a yakın yaşayan bir grup insandan nasıl ve niçin farklıdır ? Bu dünyadaki insanların keşfedilmesinin sağlıklı bir temelini oluşturur. Tarih dersinin tohumları etnik yemekler ve müzikler, nesneler ve kitaplar gibi deneyimler aracılığıyla verilir. Daha sonraki tarih çalışmaları için bir referans noktası sağlayabilecek örnekler kapsanmaya çalışılır. Çocuklar daha sonra bu süre boyunca emici zihin tarafından alınan etkileri kullanırlar. Çocuk için en kolay ulaşılabilir olan bir küre ve haritadır. Sıklıkla ona başvurulacak, böylece coğrafya basit ve eğlenceli bir yolla öğrenilecektir. Çocuk için sağlanan deneyimlerde genelden özele bir bakış açısı taşınır: tüm dünyadan kıtalara, ülkelerden ilçelere, şehirden komşulara. Yap boz haritalar 3-6 yaş sınıflarında yıllarca kullanılır. Çocuklar boyutları, biçimleri ve dünyanın kıta ve ülkelerinin yerlerini bu motor-duyusal aşamada kolaylıkla öğrenirler. Her ülke ve başkentin, devletin, ırmakların ve dağların isimlerini öğrenmekten zevk alırlar. Farklı ülkelere ait milli şarkılar, danslar, enstrümantal müzikler, elbiseler, çiçekler, bayraklar, mimari, buluşlar verilir. Herhangi bir kültürün herhangi bir açıdan daha üstün olduğu izlenimini vermemek için oldukça dikkatli olunur. Dünyadaki bayraklar çocuğun özel bir ilgisini çeker. İdeal olarak her sınıf dünyadaki bayrakların bir takımına sahiptir. Dünya bölümünde güneş sisteminin, takım yıldızların ve daha sonraki tarih çalışmalarıyla bağlanan diğer konuların kavramlarını öğreten materyaller bulunur. Bu yaşta az bilgi, geçmişten hikayeler ve evden deneyimler verilir. Çocuk 6 ya da 7 yaşına ulaştığında bunların hepsi bir raya girecektir. Ünlü insanların biyografileri, yap bozlar çocuğun dünya tarihini anlamasını sağlayacak olan en önemli parçalardır. Öğretmen buna kendisi hakkında küçük bir hikayeyle başlar. Tarih ve coğrafyanın son öğesi, insanlarla dünyanın, bitki ve hayvanların ve diğerlerinin ilişkilendirilmesidir.
Hayvanlar, Bitkiler
Evde ve sınıfta bitkiler ve hayvanlar için bir sevgi, saygı atmosferi doğaya karşı ömür boyu ilgi için temeldir. Evde ya da sınıfta doğadan güzel nesnelerin düzenlendiği küçük bir masa ya da raf çocuk için büyük sevinç kaynağıdır. Bu alanda bir vazo çiçek, yapraklar ya da bitki deneyleri, düşen bir yuva, kaya, fosiller ya da deniz kabukları, hayvan resimleri bulunabilir. Bu alanı oldukça temiz ve güzel tutmak ve sürekli değiştirmek önemlidir. Yakın gözlem için büyüteçlerin konulduğu küçük bir tepsi bulunabilir. 3-6 yaş sınıfında plastik bir hasır, kova, sünger ve küçük bir kurulama havlusu bir tepsinin üzerinde, doğa masasının altında ya da yanında tutulmalıdır. En favori etkinliklerden birisi, masayı ve masadaki parçaları dikkatlice temizlemektir. Plastik hasır serilir ve raftaki herşey dikkatlice çıkarılır. Eğer orada kuru yapraklar ve toprak varsa, onların nasıl temizleneceği çocuğa gösterilir. Sonra ona süngerin nasıl batırılacağı ve sıkılacağı, masanın üzerinin ve ayaklarının nasıl silineceği gösterilir. Kuru bir bezle her şey kurulanır. Plastik hasır silinir ve kurulanır. Ondan sonra sünger temizlenir. Kurulama bezi kuruması için asılır ve yenisiyle değiştirilir. Ve parçalar masanın üzerine yerleştirilir. Çocuğun kendi düzenlemesine izin verilir. Böylece çocuk bu etkinliği, yetişkinin izni olmadan her hangi bir zamanda nasıl yapacağını biliyor. Bir çocuğun bütün hava koşullarında ve tüm mevsimlerde gün içinde kimi zamanlarını dış doğa deneyimleriyle geçirmesi önemlidir. Çiçek düzenlemek için gerekli olan tüm parçaları içeren bir tepsi hazırlanabilir: küçük vazolar, çiçekleri kesmek için makaslar, vazoları doldurmak için küçük bir sürahi, eğer vazoların ağızları darsa bir huni ve bir süngerle temizleme bezi. Otlar, yapraklar, yabani çiçekler ve yetiştirilen çiçeklerin hepsi, bir çiçek dolabında korunduklarında, ideal sanat materyalleri olurlar. Çocuk önce dokunmaya çağırılır ve dikkat çekilir, kavram ve deneyler için sözcükler verilir: turuncu, kırmızı, küçük, uzun, pürüzlü, pürüzsüz, tümsekli, sert, yumuşak…bu başlangıç botanikçisinin bile kullanabileceği bir sınıflandırmadır. Sonra daha fazlası verilebilir. Küçük çocuk her şeyin tam ismini bilmek ister: sadece çiçek değil, California gelinciği. Bitkilere ilgisi uyarıldıktan sonra botanik isimleri ve sınıflandırmalar tanıtılabilir. Çocuk için bahçe araçlarının ve küçük bir el arabasının sağlanmasıyla çocuk kesilen otları ya da taşınması gereken herhangi bir şeyi taşıyabilir. Bu çocuğu bahçe işlerine katmak için mükemmel bir yoldur. Yetişkin, düzen için çocuğun doğal ihtiyaçlarına karşı duyarlıysa, orada her araç için yer olmalıdır. Çocuklara araçları nasıl düzenleyecekleri ve yerleştirecekleri, tahta saplarından nasıl tutacakları ve metalleri nasıl parlatacakları gösterilir. Bu etkinlikler büyük bir memnuniyet ve bağımsızlık, iyi yapılmış bir işi bitirme duygusu verir. Çocuklar erken yaşlarda hayvanlara karşı harika bir sempatiye sahiptirler. Bu dönem hayvanlara karşı kibar olmaları için doğru yolları öğretmenin zamanıdır. Hayvanlar en iyi doğada gözlemlenirler. Eğer pencereye bir kuş besleme kabı asılırsa ve çocuklara nasıl sessiz olacakları gösterilirse, kuşlar korkmayacak ve çocuklara kuşları kafeste değil doğal haliyle seyretmeleri için bir yol sağlanacaktır.
